Het volksgericht in een klein dorp
31.10.2010 | Algemeen | 3 reacties
De bekende cliché’s worden vaker uit de kast getrokken: met de komst van het internet en zeker met de opkomst van social media is de wereld een ‘global village’ geworden. Alle wereldburgers zouden nog maar zes stappen van elkaar verwijderd zijn; iedereen in het dorp weet wel van elkaars bestaan. En bij bijvoorbeeld de twitter fountain we delen en masse alles met elkaar, lief en leed, opgekropte woede en haatgevoelens, verbazing en ongeloof. En net als in meerdere dorpen in de prehistorie wordt ook in het online global village soms een brandstapel of galg opgericht voor iemand die we na een volksoploopje gezamenlijk eens lekker – als groep – willen aanpakken. Omdat ze het verdiend heeft.
Afgelopen week was het de beurt vaan de hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad, Mariska Orbán – de Haas. Wat was er voorgevallen? Een paar weken eerder had de (hulp)bisschop van Breda, Everhard de Jong een (walgelijke) brief gestuurd naar alle leden van de Staten-Generaal met daarin een oproep om abortus toch vooral weer strafbaar te maken. Veel parlementsleden, waaronder Jeannine Hennis-Plasschaert van de VVD, waren boos over deze oproep. Niet in de laatste plaats omdat bij de brief, om de boodschap kracht bij te zetten waarschijnlijk, een klein poppetje was ingesloten die een tien weken oude foetus moest voorstellen. Hennis-Plasschaert twitterde onder andere dat de hele anti-abortus PR-actie vooral hard aankwam omdat zij zelf een aantal miskramen had gehad.
Orbán- De Haas greep deze kans aan om in haar blad een walgelijke ‘open brief’ aan Hennis-Plasschaert te schrijven met als bottom-line “jij hebt een miskraam gehad, je begrijpt hoe erg het verlies van een ongeboren kind is, help me om daarom een eind te maken aan abortus’. Krankzinnig natuurlijk om het (ongewenste, pijnlijke) verlies van een kind te vergelijken met een gewenste beëindiging van een zwangerschap. Vanuit katholiek oogpunt is het standpunt ‘abortus is fout’ geen onbekend idealogisch standpunt, maar het voor een karretje spannen van een kamerlid omdat zij – geheel ongerelateerd – een ongewenste miskraam had is natuurlijk dom en onbegrijpelijk.
Wat er echter online gebeurde bij de dorpsbron, verbaasde me. Het halve dorp liep uit met als doel Orban-De Haas op de brandstapel te gooien. Dit soort dingen mág je niet doen, niet zeggen. De termen die werden gebezigd om Orbán-De Haas te omschrijven logen er niet om. Het dorp was het er niet over eens of de brief nou weg moest of blijven staan. Velen hadden wel het spitsvondige grapje dat ze zelf beter geaborteerd had kunnen worden. In het programma Paul & Witteman gaf Orbán- de Haas zelf al aan geschrokken te zijn van de reacties in het Twitter-dorp. Blijkbaar had ze zich niet gerealiseerd dat in deze tijden van een global village bepaalde zaken in de lokale media door alle bewoners als in een groeps-hysterie uitgebreid worden besproken en vooral beoordeeld. Toen het Katholieke Nieuwsblad de door lezers van de open brief geschreven reacties bruut wiste – vanzelfsprekend een doodzonde (no pun intended) in deze tijden van sociale media – was het kwaad helemaal geschied. Je kunt geen open brief schrijven en dan verwachten dat de dorpsgemeenschap meekijkt, meeleest enhun ongezouten opinie geeft. En als de reactie je niet bevalt, dan kun je niet anders dan met open vizier reageren met oprechte, inhoudelijke argumenten en reacties. De tijd dat we het nieuws in de krant lezen en deze vervolgens in de kattenbak gooiden is voorbij.
In Storify heb ik een aantal tweets die mijns inziens de dorpsoproer het beste beschreven verzameld. Het resultaat kun je hier bekijken:
Reacties
3 reacties to “Het volksgericht in een klein dorp”
Laat je reactie achter
November 1st, 2010 @ 14:00
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door ecritures, ecritures. ecritures heeft gezegd: Het volksgericht in 'a global village': hoe @mariskadehaas ongezoet de twitterwaarheid werd verteld http://t.co/yqTm38u [...]
November 7th, 2010 @ 15:23
Mijn hemel dit heb ik dus even helemaal gemist hier in Singapore. Groeps hysterie is altijd eng. Of het nou op het kerkplein is,op telegraaf.nl of op twitter. Is ondenkbaar dat dit hier zou gebeuren. Maar ja, daar kleeft dan ook weer een andere kant aan…
November 7th, 2010 @ 23:27
Ik vond zeker dat die ‘open brief’ hartstikke fout was, maar het niveau van de reacties op Twitter was bedroevend laag. Een grote kudde die achter elkaar aan liep terwijl ze (zoals @gertjansegers in zijn tweet beschreef “zich bedienden van een jargon dat vele malen erger was dan wat hen aan de brief aan Hennis stoort” Wees maar blij dat je deze minihype daar in Singapore niet mee hebt gekregen.