Gaming (en) communities
07.02.2012 | Games & virtuele werelden, Online (samen)werken | Geen reacties
Als ik bij presentates over communities en samenwerken begin met uitleggen dat ik een (hard core) gamer ben, dan kijken de meeste aanwezigen me vaak wat verbaasd en soms ook meewarig aan. Gamen, dat is toch voor 17-jarige mannelijke pubers? En niet voor vrouwen die de tiener-leeftijd al weer een decennium of wat achter de rug hebben? Gelukkig tonen ook de recentste statistieken van de gaming industry aan dat de gemiddlde leeftijd van de hedendaagse gamer 37 is en dat daarvan 42% vrouw is. Daarnaast vragen de meeste aanwezigen zich – soms ook hardop- af wat gamen überhaupt te maken heeft met samenwerken in online communities.
Iedereen heeft wel eens gehoord van World of Warcraft, maar blijkbaar weten maar weinig mensen echt wat er in die fantasiewereld met orcs en elfen gebeurt. Inderdaad, we organiseren ‘raids’ (zeg maar trainingsavonden) om met elkaar in een team van 25 man (en vrouw!!) monsters te verslaan. In gecompliceerde gevechten waar iedere speler zijn eigen rol heeft, proberen we met elkaar in gecoördineerde de wedstrijd te winnen. Sommige teamleden zijn aanvallers (de ‘dps-ers’), andere vervullen een meer verdedigende rol (de ‘tanks’) en er zijn ook spelers die proberen alle teamleden in “leven” te houden (de ‘healers’). Er is 1 of – bij sommige gevechten – soms meer coaches die met aanwijzingen proberen het gevecht te coördineren en in goede banen te leiden. En om je een impressie te geven: zo ziet dat er dan uit.
En wat zie je in dergelijke teamwedstrijden wanneer honderdduizenden spelers – soms miljoenen – dagelijks samenwerken in zeer complexe virtuele omgevingen?
Deze spelers
- organiseren zichzelf
- ontwikkelen vaardigheden
- hebben verschillende rollen
In MMORPG’s zoals Wolrd of Warcraft ontstaan dan ook leiders die:
- andere spelers kunnen werven
- en hen kunnen organiseren
- grote groepen spelers naar een gezamenlijk doel kunnen leiden
En zeg nou zelf: als je niet wist dat dit over gamen gaat in een virtuele omgeving dan zou je deze kenmerken ook kunnen gebruiken om het samenwerken in een virtuele omgeving te beschrijven. In onderstaande presentatie (te vinden op mijn slideshare omgeving) kun je nog wat meer illustraties en omschrijvingen bekijken over het verband tussen gamen en online samenwerken.
Reality is broken
30.01.2012 | Games & virtuele werelden | Geen reacties
Het is al weer een tijd geleden dat ik het Ted-filmpje zag van Jane McGonigal. Met veel enthousiasme vertelt ze over hoe we gametechnieken kunnen gebruiken om real life problemen op te lossen. Als je het nog niet kent, ga dan 15 minuten zitten om de inspirerende en soms provocerende woorden van McGonigal aan te horen. het is de moeite waard.
Met kerst heb ik haar boek ‘Reality is broken’ gelezen waarin bovenstaande Ted-talk in 350 stuk-voor-stuk intrigerende pagina’s wordt verteld. En ik ben overtuigd:gamen kan veel meer zijn dan een vlucht uit een niet-werkende realiteit. Als we erin zouden slagen de beloningen die je in game-werelden krijgt (kans op succes, sociale contacten, betekenisvolle activiteiten en onderdeel van iets groters) ook in de ‘echte’ wereld uit te delen, dan kunnen met z’n allen heel wat problemen oplossen door te gamen. In het boek worden prachtige voorbeelden getoond van ARG’s (alternate reality games), games die je in real life speelt én van games zoals world without oil en Evoke waarbij de doelen van het spel niet in virtuele werelden liggen maar in real life.
Oudere berichten »Zo zou het ook kunnen…
09.11.2011 | Algemeen, Politiek | 1 reactie
Al 5 keer heb ik geprobeerd een reactie te schrijven op het karikaturale artikel van Chris Aalberts in Re.public waarin hij vertelt waarom sociale media binnen de overheid veel beter intern dan extern gebruikt kunnen worden. Want
Er zijn niet veel redenen om aan te nemen dat de kloof met de burger door sociale media zal worden gedicht. Burgers hebben vaak geen behoefte aan informatie van de overheid, zijn niet uit op continue interactie en zijn meestal ook niet mobiliseerbaar voor politieke doelen. Sociale media kunnen deze verwachting op voorhand niet waarmaken.
Hoewel het niet lukt om te reageren, was het een goede stimulans om toch zelf nog een keer stil te staan bij wat dat nu betekent ‘de kloof tussen burgers en politiek overbruggen’. Aalberts doet zijn zegje in een van de commentaren “De kloof overbruggen betekent – in mijn ogen – voorheen ongeinteresseerde burgers bij de politiek betrekken. Dat gebeurt via sociale media zeker niet.” Met zo’n beperkte definitie kan ik me wel voorstellen dat je vindt dat sociale media die taak niet kunnen vervullen én dat je vervalt in een toch karikaturale omschrijving van zowel ambtenaar als burger.
Voor mij betekent die kloof overbruggen veel meer. Ik heb het gevoel dat ‘burgers’ het gevoel hebben dat ‘de overheid’ een op zichzelf staand systeem is geworden, een bureauratisch geheel die alleen voor ‘hun eigen hachje gaan’, een systeem waar zij niet door vertegenwoordigd worden, een systeem waar zij niet door gehoord worden. De kloof overbruggen begint mijns inziens dan ook dat burgers niet alleen vaststaand beleid gepresenteerd krijgen, maar inzicht kunnen krijgen in de wijze waarop belei tot stand is gekomen. Dat houdt in dat ze beter kunnen weten waarom en hoe beleid tot stand is gekomen, waarom maatregelingen of beslissingen worden genomen. Het betekent dat ze op sommige vlakken mee kunnen denken (en soms mee doen) en dat in alle lagen van de overheid. Het betekent dat burgers de mogelijkheid hebben om hun ideeën, maar ook hun klachten ergens kwijt kunnen. En dat ze gehoord worden. Sociale media kunnen daar een prima tool voor zijn. En als je de kloof overbruggen op die manier bekijkt, dan kom je volgens mij ook hele goede voorbeelden tegen: van verbeterdebuurt.nl tot http://epetitions.direct.gov.uk/, van twitter of facebook tijdens crises tot samenwerkingsomgevingen op Pleio. Zelfs open data initiatieven kunnen hiertoe bijdragen.
Ik zag onlangs twee voorbeelden van betrekken van mensen bij projecten op een manier waar de overheid van zou kunnen leren: my-farm.org.uk en lifeboat. Hieronder alvast twee filmpjes; een uitgebreidere blogpost is in de maak.
My-farm.org.uk
Lifeboat
LIFEBOAT: The Green21 Alternate Reality Game from Green21 on Vimeo.
Oudere berichten »Moe van privacykriebels
15.08.2011 | Privacy & identiteit, Social Media & web 2.0 | Geen reacties
Op ikki.nl vond ik de blogpost ‘Privacykriebels‘ van Birgit Zuurveld die zegt moe te worden van al die gesprekken over privacy
“Privacy, privacy, privacy. Wij leven in een wereld waarin ons leven op straat ligt. Inbrekers hebben vrij spel, aangezien iedereen op Twitter plaatst wanneer hij of zij op vakantie gaat, foto’s van jonge meisjes in schaarse kleding zijn zo van Hyves en Facebook te plukken en er vallen massaal ontslagen, omdat wij niet meer dronken sms’en maar dronken twitteren. Eerijk gezegd word ik een beetje moe van deze berichten”.
Birgit spoort al die, zoals zij ze noemt “zelfbenoemde social media kenners”(sic) aan een beetje vertrouwen in de mensheid te hebben. “Dan hebben wij tenminste weer tijd om eens echt diep op social media in te gaan.” Lees verder »
Oudere berichten »Een grondwet crowdsourcen: een digitale utopie?
11.08.2011 | Algemeen, Facebook, Innovaties & trends, Politiek, Social Media & web 2.0, Twitter | Geen reacties
Na de beurscrash die ook in IJsland in 2008 hard trof – de kreppa- , vonden de IJslanders dat het tijd werd om hun grondwet (Stjornlagarad) eens grondig aan te passen. Sinds hun afscheiding van Denemarken in 1944 was de grondwet slechts op een paar cosmetische punten aangepast. Eerder dit jaar werd besloten om deze nieuwe grondwet te crowdsourcen: via verschillende sociale media platformen (FaceBook, Twitter, YouTube en Flickr konden burgers vanuit huis meepraten en meedenken over de nieuwe grondwet. Een raad van 25 burgers ging daadwerkelijk aan de slag om de opzet voor de nieuwe Stjornlagarad te schrijven en gebruikte daarvoor de input van de burgers die meepraatten op de verschillende sociale media platformen. Voortgang van de grondwet werd bijgehouden op de website http://stjornlagarad.is/english/. Burgers die zich hadden geregistreerd met naam en adres konden ook via de website voorstellen aandragen die werden doorgestuurd naar de raad van 25 burgers.
Op 29 juli werd de nieuwe grondwet aan Ásta Ragnheidur Jóhannesdottir, de voorzitter van het IJslandse parlement, overhandigd. Voordat het IJslandse parlement (de Althingi) over de grondwet zal stemmen, zullen eerst alle IJslandse kiezers hun stem uitbrengen over de nieuwe grondwet. Hierbij kunnen ze kiezen om de grondwet aan te nemen of te verwerpen; inhoudelijke wijzigingen kunnen niet meer worden aangebracht. Lees verder »
Oudere berichten »Meer digital ants
- Introverte New Yorker is nieuwe internetheld. Maar wordt wel door Yahoo zijn bedrijf uitgewerkt http://t.co/weBH6MaHxl - 22/05/2013
- Koninklijke Bibliotheek en Nationaal Archief krijgen 'Wikipedian in Residence http://t.co/zOXW5kaVIK - 20/05/2013
- 200 Buckingham Palaces, 588 Taj Mahals of 1 Pyramide van Giza: wat je kunt bouwen met alle legosteentjes vd wereld http://t.co/G7IsmIp8k2 - 20/05/2013
- Oud denken: Nintendo gaat geld vangen voor video's op YouTube van Nintendo-spellen. http://t.co/0NCHChRpz2 - 20/05/2013
- RT @josvanderlans: staatsvrijwilligger of iets doen voor de buurt of de vereniging of de ideele club. Fundamenteel verschil. - 16/05/2013